عشق بدون معشوق

فریاد عشق (فصل نهم)

رزیتا — Sat, 18 Sep 2010 18:00:00 GMT

اومد تو اتاقو در رو پشت سرش بست.

نمیدونستم چی کار کنم اصلا انتطار نداشتم بیاد تو اتاق.

دستو پام قفل شده بودو نمیتونستم کاری بکنم.

اومدو روی تخت کنارم نشست.

سعی کردم گوشیمو که لایه کتاب گذاشته بودم و به مهدی اس میدادمو قایم کنم.

گفت:نازنین چند وقتیه اصلا نمیبینم درس بخونی.همش با اون موبایل لعنتی ور میری.

سعی کردم به روی خودم نیارم و با یه حالت طلبکارانه گفتم گفتم:مامان حداقل اینو یه زمانی بگو که درس نمیخونم.

_فک میکنی من احمقم نازنین؟ به من دروغ نگو. هیچ وقت به مامانت دروغ نگو. فک میکنی نمیدونم؟ الان کتاب دستت گرفتی که چی بشه؟ منو میخوای گول بزنی؟ فک میکنی نمیدونم الان داری چی کار میکنی یا لایه کتابت چی گذاشتی؟

خجالت کشیدم جوابشو بدم. ولی خوب همش گیر میداد تقصیر من نیست که...

گفت:ببین نازنین من نمیخوام اذیتت کنم الانم بابات بهم گفت که بیام بگم که به فکر درسات باشی. اخه الان داره امتحانای نوبت اول نزدیک میشه و تو اصلا نمیبینم که بخونی. من اصلا دوست ندارم دخترم از شاگرد اول پایین تر بیاد میفهمی که؟ ساله قبل شدی ١٩/٨٠ گفتم اشکال نداره چون وسط سال عمل شدی و از درس عقب موندی اما امسال دیگه بهانه ای نداری.

همون موقع ایفون زنگ زدو مامان رفت که ببینه کیه.

اوففففف چقد حرف زدا....! این مامانا خسته نمیشن انقد گیر میدن اخه؟

خوب میخونم دیگه درسامو اه....

کتابو باز کردمو شروع کردم اس دادن: عزیزم شرمنده این مامانم باز شروع کرده گیر دادن...

_چی میگه؟

_اینا فقط دنبال بهانه ان که گوشیمو ازم بگیرن دفعه ی قبل میگفت اگه درس نخونی گوشی بی گوشی.

_خوب چرا درساتو نمیخونی؟ ببین من اصلا نمیخوام بخاطر من از درست بمونی.

_بابا میخونم اینا الکی گیر میدن...بیخیالشون!

_من واسه خاطر خودت میگم نازی.

_باشه پس من الان برم میترسم گوشیمو بگیره نمیخوام زیاد اس برم باشه؟

_باشه عزیزم مراقب خودت باش گلم بوس بوس بابای!

خوب اینم که رفت حالا چیکار کنم؟!!!

میخواستم بشینم یکم درس بخونم ولی نمیشد اصلا حس درس نمیومد. یکم به اس ام اس هایی که بهم دادیم نگاه میکردم ... بیشترشونو حذف کردم که مامانم نبینه... خدایا این مامانا چقد گیر میدنا...!

همینطور به مهدی فک میکردمو اس ها رو پاک میکردم که اصلا نفهمیدم زمان چجوری گذشت......

خسته شدم.هوا هم خیلی وقت بود تاریک شده بود. دیگه نمیتونستم تحمل کنم یه تک زنگ به مهدی زدم که ببینم بیداره یا نه...

هنوز چند ثانیه نگذشته بود که اونم تیکید!

اوه خدارو شکر...! بالاخره از تنهایی در اومدم.

اون شب تا ساعت ١/٣٠ داشتم بهش اس میدادم قرار شده بود فردا زنگ اخر (زنگ ریاضی) رو دو دره کنم برم پیشش.

همینطور داشتیم حرف میزدیم که مامانم اومد و چراغ اتاقو روشن کرد.

میخواستم گوشیو بزارم زیر پتو که جریان امروز ظهر یادم اومد. واییی خدایا کمکم کن!

با یه لبخند اومد پیشم گفت:به کی اس ام اس میدی؟

من که صدام میلرزید و رگ پام از استرس گرفته بود گفتم: هیچی دوستمه مرجان.

_اهان خوبه ولی فردا مدرسه داری یادت که نرفته؟

میخواستم همه چیزو درست کنم ولی بد تر خراب کردم چون صدام همه چیزو معلوم کرده بود...

گفتم:نه مرجان چند تا جک فرستاد منم مشغول شدم دیگه...

خودم فهمیدم که خیلی ضایع حرف زدم... میخواستم لبخند بزنم ولی لبام میلرزیدن...بهتر بود بیشتر از این حرف نزنم.

_خیله خوب پس بخواب زودتر.

_باشه ازش خدافظی کنم میخوابم.

سریع یع اس ام اس دادم که:مرجان من دیگه میخوابم بای! همین که اس رسید گوشیمو خاموش کردم نمیخواستم مهدی جواب بده که مامانم ببینه...

مامانم گفت: خوب حالا گوشیو بده به من.

شکه شدم...گفتم: چی؟من که میخوام بخوابم دیگه...بابا قول میدم درسامو بخونم خوبه؟

_این که وضیفته. حالا گوشیو بده به من.

_مامان گفتم میخونم دیگه میشه انقد گیر ندی؟

_من گیر نمیدم بابات گفته گوشیو ازت بگیرم و تا امتحانا تموم نشده پس ندم.

_اخه من که گفتم میخونم...

گوشیو از دستم گرفتو رفت بیرون.

اشک تو چشام جمع شده بود نمیدونستم چیکار کنم اصلا خشکم زده بود.

پتو رو کشیدم رومو همینطور گریه میکردم. لعنتیا...لعنتیا...اه این چه زندگیه من دارم... از بابام بدم میاد از مامانم بدم میاد . خدایا چرا منو افریدی اخه میخواستی من زجر بکشم؟

١ ساعت همینطور گذشتو بالاخره خوابم برد.

.....

اولین روزی بود که بدون موبایل میرم مدرسه. احساس میکردم یه چیزیم کمه...اول صبح وقتی داشتم از خونه در میومد اصلا با کسی خداحافطی نکردم خب خیلی عصبی بودم. نمیدونستم به دوستام چی بگم مطمئنا مسخرم میکردن...خدا کنه دیشب مهدی مهدی قضیه رو فهمیده باشه و دیگه اس نده. اگه مامانم گوشیو روشن کنه و مهدی زنگ بزنه....

هوا خیلی سرد شده بود . تا مدرسه کلی راه بود... اصلا حوصله ی پیاده روی نداشتم واسه تاکسی وایستاده بودم.

خیابون خلوت بود. هر چند وقت یه بار بادی میومد که یه سوزه سرمایی داشت انگار که برف باریده.

داشتم به جاده نگاه میکردم که عطسم گرفت اما جلوی خودمو گرفتم. یه سمند سفید با سرعت داشت میومد طرفم...اول ترسیدم اما همین که رسید بهم ایستاد!

خدایا این از کجا پیداش شد...یه پسر مثلا فشنی که فوقش ١٩ سالش بودو یه عینک دودی بزرگ کل صورتشو گرفته بود!

اسمونو نگاه کردم...هیچ افتابی در کار نبود....اما حوصله یه تیکه انداختن نداشتم.

رفتم یکم جلو تر ایستادم. اونم خیلی اروم اومد جلوی پام ایستاد گفت: برسونمتون خانوم.

میخواستم بهش جواب بدم که از شانس گندم همون موقع عطسه کردم....وایییی خدا !

بهش نگاه کردم.خواسته بود جلوی خندشو بگیره اما خیلی ضایع بود ! گفت: هوا سرده.بیا بالا سرما میخوریا گوگولی!

به خودم گفتم بد موقعی مزاحم شدی اقا پسر!

عصبی شده بودم گفتم: سرما بخورم خیلی بهتر از اینه که سوار ماشین قراضه ی تو بشم.

دوباره رفتم جلوتر ایستادم اونم طبق قریضش دوباره اومد جلو تر!!!

گفت: اوه اوه چه خشن...بابا اذیت نکن بیا برسونمت مگه چی ازت کم میشه؟

این دفعه دیگه حرصم در اومد نتونسم جلو خودمو بگیرم گفتم:اره خشنم مشکلی داری؟ میتونی بری کسی جلوتو نگرفته. پسره ی پرو عوضی....................................

خلاصه هر چی از دهنم در اومد گفتم تازه بعضی فحش ها رو ٢ بار گفتم!!!!

بدبخت مونده بود چی بگه....بعد از این که حرفام تموم شد سریع پاشو گذاشت رو گازو با ٢ برابر سرعتی که اومده بود رفت!

البته قبل از این که بره یه چیزی گفت که خوب.....! اصلا نمیخوام فکرشم بکنم.

همین که این رفت یه تاکسی اومدو خلاصه رفتم مدرسه.

زنگ اول,دینو زندگی! اه...!

خانوم باقری اومد تو کلاسو طبق معمول باز شروع میکرد نصیحت کردن...

اگه الان گوشی داشتم اس میدادم به مهدی که یکم با هم بحرفیم اما حالا چی؟؟؟

عسل کنارم میشست. فرناز هم پشتم. سحر هم که ...

بعد از جریان محمد اون خیلی تغییر کرده بود. یاده اولین روز مدرسه افتادم که منو فریو عسل منتظر سحر بودیم که بیادو حالشو بپرسیم. اما مثله این که حال اون از هممون بهتر بود.

با یه حالت لبخند اومد پیش ما و گفت: شما چطونه؟ چرا اینجوری نگاه میکنین؟

سحر توی یه تابستون زمین تا اسمون فرق کرده بود. ابرو گرفته... هفت قلم ارایش و اوه اوه شده بود جن نه دختر!

فرناز گفت:سحر خودتی؟

گفت: اره خوب شدم بچه ها؟

گفتم:سحر یعنی از دست دادن محمد انقد....

هنوز حرفمو تموم نکرده بودم که گفت:انقد اسم اونو پیشه من نیارین الان بالا میارم!

فری گفت:ما رو باش که نگران تو بودیم!

عسل بیچاره که خشکش زده بود!

بهد از اون با هم یکم حرفمون شدو مثلا خانوم باهامون قهر کرده و رفته اونور کلاس نشسته.

میخواستم درباره ی مهدی با عسل حرف بزنم. با این که میدونستم میشینه نصیحتم میکنه اما خوب نمیتونستم تو دلم نگه دارم.

تمام ماجرا رو واسش تغریف کردم که چجوری مامانم گوشیمو ازم گرفت خوشبختانه یا متاسفانه اصلا نظری نداد فقط واسه این که گوشیمو از دست دادم تاسف خورد.

روز گندی بود با این که فرناز با شوخیای همیشگیش منو اروم تر کرد میخواستم زود تر زنگ اخر بشه و برم پیش مهدی و ماجرا رو واسش تعریف کنم.

امیدوار بودم که گوشیمو یه روزی مامانم پس بده و همه چی بشه مثله گذشته اما نمیدونستم که هر روز که میگذره وضع از روز قبل بدتر میشه.

فریاد عشق (فصل هشتم)

رزیتا — Mon, 13 Sep 2010 20:52:33 GMT

نمیدونستم چیکار کنم از نگرانی داشتم دیوونه میشدم.

عسل یه لیوان اب داد دستم و گفت: ببین نازنین تو هر کاری تونستی واسش کردی. به دوستش گفتی اونم که بردتش بیمارستان. دیگه نگران نباش.

_اخه عسل...

_دیگه اخه نداره فقط دعا کن ایشالله که خوب میشه.خوب دیگه منم باید برم دیر شد باشه؟

_باشه برو خوش اومدی.

اصلا حواسم به عسل نبود نمیتونستم اروم باشم. نمیدونم فشارم افتاده بود پایین یا این که هوا سرد شده بود اما اصلا پاهامو حس نمیکردم.

رفته بودم تو فکر.حتی اشکی هم از چشمام نمیومد نمیدونم چرا...دوست داشتم داد برنمو گریه کنم اما نمیشد.

گوشیم زنگ خورد.دوسته مهدی بود گفتم:الو چی شد؟

_سلام.

_سلام حاله مهدی چطوره؟

_خیلی بد ولی خوب میشه.

_اخ خدایا شکرت....

_ببین دختر! مطمئا باش هر جا باشی گیرت میارمو بلایی سرت میارم که از کارت پشیمون بشی.کسی که دوست منو اینطور کنه بد میبینه.

_برو بابا...

وقتی فهمیدم مهدی خوبه گوشیو قطع کردم پسره ی .....! خدایا شکرت.

اون شب بالاخره گذشت. وقتی بیدار شدم ساعت 11 بود وقتی به مهدی اس دادمو حالشو پرسیدم با کمال تعجب فهمیدم که ترخیص شده.

گفتم:د.ستت گفت حالت خیلی بده چطور انقدر زود گذاشتن بری؟

گفت:دوستم؟ اهان فرید رو میگی؟ نازنین چرا بهش زنگ زدی ؟

_باور کن نمیخواستم ولی چاره ای نداشتم.

_نازی ممنون که نجاتم دادی میدونی تازه دارم میفهمم که چقد احمق بودم و چقد بچه بازی کردم.درسته خیلی تنهام یه نفر نیست که دله منو شاد کنه اما دیگه نمیخوام بخاطر کسی بسوزم.

_دیوونه این چه حرفیه ؟! پس من اینجا چیکاره ام؟تو هر چی میخوای به خودم بگو باشه؟

_نه نازی نمیفهمی منظورمو. من کسیو میخوام تا اخرش باهام باشه. تو هم یه روز ازدواج میکنی میری.

چیزی که چندین روز بود فکرمو مشغول کرده بودو میخواستم بهش بگم اما نمیشد .... ولی...

با دستم زدم به صورتم.چشامو بستم و دلو زدم به دریا ...الان میفهمیدم پسرا تو این وضیعیت چی میکشن!

گفتم:عزیزم با من ازدواج میکنی؟____________________________

انگار یهو خالی شده بودم ولی منتظر بودم ببینم مهدی چی میگه.

با صدایی که حس کردم خیلی تعجب کرده گفت:جدی میگی نازنین؟

_شوخیم چیه عزیزم.مگه اشکالی داره یه دختر عاشق از پسری خواستگاری کنه؟

_نه چه اشکالی؟ اخه پس چرا وقتی من ازت خواستم گفتی نه؟

_مهدی من تورو اون موقع خوب نمیشناختم. تو خیلی زود ازم خواستگاری کردی.

_ولی.....باشه هر جور راحتی فقط اینکه من یه دختر میخواما!

خندیدمو گفتم:اگه اینجوریه منم از الان میگم من نه ظرف میشورم نه بچه داری میکنم از این دو تا کار بدم میاد.

_اه؟ که اینطور...! میخوای بگو بجه رم خودم واست بزایم ها؟

وایی مهدی ممنون نمیدونی چقد نگران بودم وایی که چه شوهر مهربونی دارم....!

_چه پر رو هم هست...عزیزم من دیگه باید برم شب اس میدم باشه؟

_چشم قربان!

_دیوونه! خدافظ.

کل روزو داشتم به حرفامون فکر میکردم و اینکه تونسته بودم ازش خواستگاری کنم نمیخواستم فکرمو با چیزای بد پر کنم اما وقتی ماجرای ترخیص مهدیو به عسل گفتم بدجور فکرمو به هم ریخت. اون فکر میکرد مهدی فقط میخواسته منو نگران کنه میگفت اصلا از کجا معلوم خودکشی کرده باشه؟

فریاد عشق(فصل هفتم)

رزیتا — Mon, 23 Aug 2010 20:23:00 GMT

لیاقتشو نداشتم...

توی اتاقم جلوی ایینه نشسته بودم...میتونستم مهدیو توی ایینه ببینم. اون خیلی جذاب بود.یه نگاهی به خودم کردم...لبخند زدم منم بد نبودم ولی اون...

حرفاش یادم میومد...خنده هاش...نگاهش...چشماش...وایی خدایا!

اشک تو چشام جمع شده بود.

نمیتونستم جلوی گریمو بگیرم.

رفتم رو تختم و بالشو بغل کردم.یاده اولین باری افتادم که بغلش کردم...از اون موقع خیلی گذشته بود و من هزار بار تا الان بوسیده بودمش.

حرفایی که میزدو نمیتونستم از ذهنم دورکنم.کاش الان پیشم بود و یه دله سیر میبوسیدمش.کاش میشد محکم بغلش کنمو بزنم زیره گریه.

وایی من چم شده بود!داشتم دیوونه میشدم.حتی واسه یه تک زنگ هم شارژ نداشتم.اعصابم به هم ریخته بود.

صدای کسیو از اتاقم شنیدم...سریع اشکامو پاک کردم ولی مامانم دیده بود دارم گریه میکنم.گفت:تا حالا اینجوری ندیده بودمت.

_چجوری مگه چیه؟

_خودت خوب میدونی ...

بلند شدم نشستم رو تخت گفتم:چیو خودم میدونم؟؟؟

_هیچی بابا ...عسل اومده.

اینو گفتو از اتاق بیرون رفت.همون موقع عسل اومد پیشم.

داشت مانتوشو در میاورد که گفت:یه وقت از رو نری ها...؟

گفتم:وا...! چیه خوب؟

_من سلام ندم تو نمیخوای سلام کنی احیانا؟اینو بیخیال 2 هفتست اصلا جواب تلفنمو نمیدی چطه تو؟!

_اومدی اینجا اینارو بگی؟

_منو باش که نگرانت شده بودم...اصلا خوبی کردن به من نیومده.

مانتوشو گذاشت رو صندلی کامپیوتر و نشست پایه ایینه.مثلا خانوم قهر کرده بود!!!

گفتم:خیله خوب بابا حالا ناراحت نشو.

عسل که داشت با موهاش ور میرفت طوری که اصلا به من نگاه نمیکرد گفت:ناراحت نیستم... .

_عسل....میشه یه چیز ازت بخوام؟؟

عسل منو نگاه کرد میخواست جواب بده که علی از پایین داد زد:نازی دوستت اومده......

به عسل نگاه کردمو گفتم:تو باز از طرف من کسیو دعوت کردی؟

_نه بخدا فقط فرنازه!

_سحر کجاست؟

_سحر که نمیتونست بیاد.

_اخه چرا مگه چی شده؟

همون موقع فری عین جن پرید تو اتاق و گفت:سلااااام!

گفتم:سلام.این چه طرزه وارد شدن توی اتاقه یه خانومه باشخصیته؟ نمیگی شاید یه نامحرمی چیزی تو اتاق باشه؟!!!

_خانوم باشخصیت؟!!!اگه این خانوم واقعا شخصیت داشت چرا باید تو اتاقش یه نامحرم راه میداد؟

سحرم که میخواست از فرناز حمایت کنه گفت:نازنین جان به خودت شک داری عزیزم؟؟؟اخه غیره منو تو کی تو اتاق هست من که از خودم مطمئنم مگر این که توو... .

_خیله خوب حالا دو تایی افتادین به جون من!همینجوری یه چیزی گفتم. حالا سحر کجاست؟

فرناز که مغرورانه وایستاده بود اهی کشدو اومد کنارم نشست گفت: اره دیگه وقتی سال به سال از دوستات خبر نگیری همین میشه... .

_خوب ببخشید غلط کردم خوبه؟

_بیخیال مهم نیست.میدونی سحر باز چه غلطی کرده؟

_نه چه غلطی کرده؟

_هووووی...درست حرف بزن چه غلطی کرده یعنی چی؟

_تو گفتی منم گفتم دیگه..!

_من دوستشم فرق میکنم...

سریع حرفشو قطع کردمو داد زدم:بابا یه کاری کردیما حالا شمام خیلی دلتون پره ها...حتما کار داشتم که نتونستم بهتون سر بزنم دیگه شمام انقد کش ندین لطفا.

_باشه بابا طلب کارم میشه!

عسل گفت:راس میگه فری بیخیال شو...اگه بفهمی سحر چی کار کرده سکته میکنی.

گفتم:خوب بگو دیگه کشتی منو...

_رفته جلویه مامانش بهش گفته من محمدو میخوام..!

_محمد؟همون پسر همسایشونو میگی؟همون که تو کافی شاپ کار میکنه؟؟؟وایییییی عجب خریه این سحر! چه رویی داشته...اااا ایول بابا... !!!!

_ایول؟من وقتی شنیدم داشتم سکته میکردم.تو میگی ایول؟

_اخه خدایی رو میخواد به مامانت بگی...

خندم گرفت.نتونستم جلوی خودمو بگیرم.اون صحنه رو جلوی خودم مجسم میکردم وایییی خدا من هیچ وقت نمیتونستم همچین کاری بکنم...

گفتم:مامانش چی کار کرده؟

فرناز جواب داد:مامانش اول که رفته به باباش خبر داده.باباشم رفته تو کافی شاپ جلوی مردم یکی خوابونده تو گوش پسره.حالا فک کن پسره چی کار کرده؟

_چه میدونم حتما اونم گفته که سحرو دوست داره دیگه...

_نخیر کاش این کارو کرده بود برگشته به باباش گفته:برین دختر خودتونو جمع کنین اون ازم خواست باهاش دوست بشم...

وقتی اینو شنیدم یه لحظه خشکم زد احساس میکردم از همه ی پسرا متنفرم.سحر بیشتر از ١ سال بود که با محمد دوست بود محمدم پسره خوبی به نظر میومد اما...اما الان دوست دارم خفش کنم! با سحر چی کارده...خدایا...حتما حال سحر خیلی بده.

با نگرانی گفتم:حالا سحر حالش خوبه؟

عسل گفت:حالش خوبه؟؟؟اون از موقعی که شنیده محمد همچین حرفی زده از خونه بیرون نیومده...اصلا ازش خبر ندارم خیلی واسش نگرانم.

_اره منم نگرانش شدم...واییییی که چقد این پسرا بی احساسن... واقعا چرا اینجوری میکنن؟

فرناز گفت:تازه دارین به حرفه من میرسین...اینا همشون همینن.

چند لحظه هر سه تاییمون سکوت کردیم.

یاده اشناییه سحر و محمد افتادم.سحر هر روز میومد مدرسه و از محمد واسمون میگفت.این که هر روز صبح اونو میبینه و یجورایی بهش عادت کرده.از حرفاش معلوم بود که خیلی دوسش داشت.میگفت کاش بشه حرفامون بیشتر از یه سلام باشه کاش بتونم برم جلو و بهش بگم که دوسش دارم...راستش اوایل خیلی مسخرش کردیم ولی یه روز اومد گفت که بهش شماره داده و محمد هم قبول کرده.خلاصه هر روز بیشتر از قبل بهش عادت میکرد.یادمه اون روزا خیلی خوشحال بود اما حالا...اصلا باورم نمیشه محمد همچین کاری کرده باشه.به نظر میومد پسر خوبی باشه ...ولی سحر چرا اینکارو کرده بود؟نمیدمونم..نمیدونم... .

صدای زنگ گوشیم سکوتو شکست.شمارش ناشناس بود.خیلی وقت بود که با پسری غیر از مهدی حرف نزده بودم.خیلی کرمم گرفته بود.

گوشیو بر داشتم.گفتم:بله بفرمایین؟

یه پسر با صدا ی فوق ضایع جواب داد:سلام عزیزم چطوری؟!!!

_ممنون مرسی..شما؟

_نشناختی گلم؟!منم دیگه فرزاد!

منم که از اون بدتر بودم نخواستم کم بیارم گفتم:کدوم فرزادو میگی عزیزم؟

_مگه چند تا فرزاد داری؟میدونی شماره ی شما خیلی شبیه شماره ی دوست دختر اینده ی منه...!

_عجب...!خیلی احساس خوشمزگی میکنی مگه نه؟

_چطور؟نمیدونم ...میخوای بیا خودت امتحان کن مشکلی که پیش نمیاد.

_مشکلی که نیست ولی...

به عسلو فرناز نگاه کردم.اونام دیگه به این کارای من عادت کرده بودن. دستمو رو گوشی گذاشتم تا این پسره صدامو نشنوه.به فری و عسل گفتم:پایه هستین یکم بخندیم؟

عسل گفت:باز میخوای چه غلطی بکنی؟!

_بابا پسره خره یکم میخندیم برمیگردیم دیگه...

فرناز گفت:من هستم اینم خودم راضی میکنم!

خلاصه توی یه کافی شاپ قرار گذاشتیم.کلی واسه خودم تیپ زده بودم و به خودم رسیده بودم ولی نیم ساعت گذشتو این پسره نیومد.

دیگه داشتیم نا امید میشدیم و واقعا معنیه ضایع شدن حس میکردیم...!

عسل که پیش فرناز نشسته بود با عصبانیت بلند شدو گفت:گفتم که نیایم این پسره گذاشتتمون سر کار.

فرنازم اومد پشت عسل ایستاده دستشو روی شونه های عسل مثلا میخواست ارومش کنه!

گفت:اشکالی نداره این همه ما پسرارو ضایع کردیم یه بارم سر خودمون بیاد دیگه!خوب حالا هم ناراحت نباشین خودم الان میرم پایین 3 تا بستنی مخصوص سفارش میدم.مهمون خودم.ببینین چه دوست باحالی دارین اصلا اگه شما من نداشتین میخواستین چیکار کنین؟ها...؟!!!

منو عسل خندیدیم گفتم:خوب دیگه عصبانیت عسلم خوابید.

منو عسل نشستیم و فرناز هم رفت که بستنی سفارش بده هنوز چند ثانیه نگذشته بود که با عجله برگشت پیشمون و گفت:اومد ...اومد...!

عسل و من بلند شدیم ولی دیگه فرصتی نبود که عسلو فری برن سر جای خودشون.پسره اومدو دید که 3 نفری اومدیم من که قرمز شده بودم عسلم داشت از عصبانیت میترکید و البته وضعیت فرناز از هممون بدتر بود اخه از جلوش در اومده بودو یهو برگشته بود شروع کرده بود به دویدن حالا هم که پسره پشتش بودو اون داشت نفس نفس میزد و دستپاچه بود که روسریش که افتاده بود روی شونشو جمع کنه یا پاهاشو که از ترس گرفته بودو ببنده!!!!

توی یه وضعیت فوق قرمز گیر کرده بودیم...نه پسره حرف میزد نه ما!

بالاخره عسل خودشو صاف کرد و با اعتماد به نفس کامل رفت جلوی پسره وایستادو گفت:ببخشید اقا فرزاد؟

پسر هم یا بهتره بگم مرده گنده چون قیافش میخورد 25 سالش باشه گفت:بله خودمم.

عسل سعی کرد فرنازو پشت خودش بگیره که دیده نشه بعد رو به فرزاد گفت:خوب چرا نمیشینید؟!

فرزاد مونده بود چی بگه هر سه تاییمونو یه نگاه گذرایی کردو گفت:ببخشید من با کدوم یکی از شما حرف زدم؟

منم که تا اونموقع حرفی نزده بودم گفتم:سلام اقا فرزاد شما با من حرف زدید و فکر کنم گفتید ساعت 7 اینجایید اما الان داره 8 میشه...

_راستش...یه کاری واسم پیش اومد ولی از اینا بگذریم!من فک میکردم شما حداقل 20 ساتون باشه...

_که چی؟!منم فک میکردم شما بیشتر از 20 سال سن نداشته باشین.

_خوب اخه من با شما کوچولوا چیکار کنم؟

منو عسل که داشتیم از عصبانیت میمردیم...خداروشکر فرناز به دادمون رسید و گفت:اولا چی چی بگذریم 4 ساعته مارو الاف کردی؟ دوما مگه قراره کاری بکنی؟ اره ما همینیم که هستیم شمام لطفا قبل از قرار گذاشتن قبلش سن خودتونو بفرمایین که ما انقد الاف نشیم...

بعد رو به ما کردو گفت:بچه ها بریم پسره ی پر رو هر چی از دهنش در میاد داره میگه...

عسلو فرناز سریع کیفشونو گرفتنو رفتن منم که یه لحظه پام گیر کرد به صندلیو نزدیک بود با سر برم بغل پسره!داشتم میرفتم که فرزاد دستمو گرفت.

نفهمیدم چیکار کنم دستمو کشیدمو میخواستم برم که گفت:ده دقیقه بمون کارت دارم.

منم که فهمیده بودم تو ذهن کثیفش چی داره میگذره بدون خدافظی با سرعت از پله ها رفتم پایین... .

سر راه برگشتمون به خونه عسل هر چی تونست بارمون کرد.خدایش تا به حال تا این حد ضایع نشده بودم اونم جلوی یه پسر!!!وای خیلی ابرو ریزی کردیم.داشتم به ضایع شدنم فکر میکردم که یادم اومد کارت شارژ بخرم.میخواستم شارژو توی گوشیم بریزم که دیدم اس ام اس اومده. ما انقد تو کافی شاپ حول بودیم که اصلا اس ام اسو ندیده بودم.

مهدی بود.نوشته بود:نازنین جان خودت میدونی که بیشتر از تمام دنیا دوست دارم اما دیگه نمیتونم تحمل کنم.الان10 تا کدوئین خوردم شاید دیگه زنده نباشم.حلالم کن.خدافظ.

فریاد عشق(فصل ششم)

رزیتا — Sat, 14 Aug 2010 21:06:52 GMT

اول بهش اهمیت ندادم...خودش زنگ میزد اس ام اس میداد...خلاصه معلوم بود ادم بیکاریه!

گوشیو گرفتم دستم تا ببینم چی میگه همون موقع بود که اس ام اس داد:

(بابا گوشیو بر دار منم مهدی)

اول بهش اهمیت ندادم...خودش زنگ میزد اس ام اس میداد...خلاصه معلوم بود ادم بیکاریه!

گوشیو گرفتم دستم تا ببینم چی میگه همون موقع بود که اس ام اس داد:

(بابا گوشیو بر دار منم مهدی)

وقتی اسمشو دیدم تنم لرزید.رفتم پیامها ی قبلیشو نگاه کردم.میگفت: عزیزه دلم بیا با من دوست شو پشیمو نمیشی...یه بوس بده من دیگه مزاحم نمیشم...خیلی دوست دارمو...

بهش زنگ زدم ولی منتظر موندم اون سلام کنه:

_سلام عزیزه دلم...خوبی؟بابا نگرانت شدم من اگه بهت زنگ نزنم تو نمیخوای خبری از من بگیری؟

_من...اولا سلام.دوما من فک کردم همه چی بینه ما تموم شده بعد از پیامم دیگه جوابمو ندادی من فک کردم دیگه هیچ وقت نمیتونیم با هم دوست باشیم.

_اولا که این دو تا موضوع اصلا ربطی به هم ندارن.خوب شاید تو منو واسه زندگیت نخوای ولی دلیل نمیشه دوستیمونو قطع کنیم ما میتونیم مثله 2 تا دوست همیشه با هم باشیم.بعدم... اگه من واقعا هیچ وقت زنگ نمیزدم تو هم منو تا ابد فراموش میکردی نه؟بابا خیلی باحالی!

_نه باور کن تو این مدت تو فکرت بودم ولی خوب چون بهت گفته بودم نه دیگه خجالت میکشیدم حتی صداتو بشنوم.راستی؟تو داشتی منو امتحان میکردی نه؟ این چرت و پرتا چی بود اس ام اس کرده بودی؟

خندیدو دوباره با اون صدای عجیب همیشگیش گفت:نه عزیزه دلم.من که از چشام بیشتر بهت اعتماد دارم این حرفا چیه گلم...دیگه از این فکرا نکن خواهشا.

انقد توی صداش غرق شده بودم که اصلا نفهمیدم چی گفت همینجوری گفتم:باشه.

اون روز خیلی خوشحال بودم.دیگه اون احساسه عذاب وجدانو نداشتم.تا شب داشتم با مهدی حرف میزدم.خوشحال بودم که بازم هست بازم میتونم باهاش حرف بزنم...تمامه وقت به اون فکر میکردم.به حرفاش به صداش به خنده هاش نمیتونستم فکره چیزه دیگه ای باشم نمیدونم ولی بعضی اوقات بی دلیل گریه میکردم.

چون تابستان بود خیلی نمیتونستم ببینمش بخاطر همین خیلی دوست داشتم زود تر مدرسه ها باز بشه تا شاید بتونم بیشتر ببینمش.

روزها همینطور میگذشتو من از مهدی بیشتر خوشم میومد.توی نمازام دعاهام به غیر از اسم اون چیزه دیگه ای نبود.داشتم به این فکر میکردم چرا به اون جواب رد دادم.خیلی پشیمون بودم ولی فعلا مهم این بود که مهدیو داشتم.

بلاخره 5 شهریور شدو تولد من!

به بهانه ی استخر رفتن از خونه زدم بیرون و تو پارک قرار گذاشتم.

5 دقیقه ای منتظر شدم تا بلاخره اومد.

بازم لباس مشکیشو پوشیده بود.دیگه کم کم داشتم عصبی میشدم.احساس میکردم اون هنوز تو فکره عشق قبلیشه...ولی خودمو کنترل کردمو چیزی در این مورد نگفتم.با یه لبخند سلام کردم.

_به به نازنین خانوم!چه خوشمل شدی.خانومه خودمی دیگه!مانتوی سفیدو شال مشکی...خیلی بهت میاد.

_اوه...مرسی...شمام که مثله همیشه خوشملین!

خودشو صاف کردو گفت:تو این که شکی نیست...!

خندیدیمو روی صندلی نشستیم.

_خوب چه خفلا؟!

_خبرا که دسته شماست...اول از همه تولدت مبارک عزیزم فک نکن یادم رفته ولی امروز از صبح انقد مشغول بودم که فرصت نکردم برم چیزی واست بگیرم.

_نه اصلا مهم نیست همین که به فکرمی خودش خیلی ارزش داره.

_خوب تولدت نمیخوای یه بوس به اقا مهدیت بدی؟

_اولا خیلی پرویی تو باید یه چیزی بهم بدی نه من دوما نخیر من تا به حال کسیو نبوسیدم.

_خوب من اولیش. یه بوسه کوچولو...

_نه مهدی اصرار نکن خواهشا.

مهدی خودشو جمع کرد. به زمین نگاه کرد و گفت:خوش به حال کسی که تورو داره...

من که منظورشو نفهمیده بودم خیلی سریع گفتم:پس خوشبحال تو...

من نگاه کردو گفت:نه نازنین منظورم این نبود.من گفتم کسی که تورو داره یعنی کسی که صاحبته یعنی کسی که ... بیخیال من تا ابد محکومم به بدبختی ام. تا میام عاشق کسی بشم اونو از دست میدم...

توی چشاش نگاه کردم که پره اشک شده بود ولی غرورش اجازه نمیداد گریه کنه.

میخواستم بحثو عوض کنم گفتم:مهدی یه جیز بگم ناراحت نمیشی؟

_نه بگو عزیز.

_خوب چرا مشکیو از تنت در نمیاری.اخه یه عشقه مرده که به دردت نمیخوره

_عزیزم اگه منظورت از عشق اون دختره ی عوضیه که باید بگم اصلا مهم نیست

_خوب پس چرا ...

_ببین نازنین من الان فقط یه عشق دارم تو زندگیم اونم تویی.

_اما عشق اول یه چیزه دیگست...

_خوب به نظر تو دوست داشتن یه دختره خراب منطقیه؟نه نیست...پس نمیشد اسمه اونو عشق گذاشت.عشقه اولو اخر من تویی.

خندیدمو گفتم:خوب اینم حرفیه!

لبخندی زد و گفت : خیلی دوست دارم.

بغلش کردمو بوسیدمش.گفتم:منم خیلی دوست دارم عشقم...

فریاد عشق(فصل پنجم)

رزیتا — Thu, 12 Aug 2010 08:24:45 GMT

بیکاری بهم خیلی فشار اورده بود!

عجب روز گندی...حوصلم بدجور داشت سر میرفت.

4 ساعت پشت نت بودمو دیگه واقعا سرم داشت درد میگرفت.

یه نفر بهم زنگ نمیزد.والله این مزاحمام نعمتی بودنا!!! ولی وقت شناس که

نیستن یا همه با هم بد موقع زنگ میزنن یام که...جون من یکی زنگ بزنه

قول میدم ضد حال نزنم قول میدم هر چقد بخوایین باحاتون بحرفم...

وایی انگار خدا صدا مو شنید!

بیکاری بهم خیلی فشار اورده بود!

عجب روز گندی...حوصلم بدجور داشت سر میرفت.

4 ساعت پشت نت بودمو دیگه واقعا سرم داشت درد میگرفت.

یه نفر بهم زنگ نمیزد.والله این مزاحمام نعمتی بودنا!!! ولی وقت شناس که

نیستن یا همه با هم بد موقع زنگ میزنن یام که...جون من یکی زنگ بزنه

قول میدم ضد حال نزنم قول میدم هر چقد بخوایین باحاتون بحرفم...

وایی انگار خدا صدا مو شنید!

الو سلام عزییییییزم خوفی؟!!!

_سلام خانومی خوبی گلم؟

_ممنون مرسی...وای نمیدونی که منو از چه فلاکت بزرگی نجات دادی!

_واقعا...!!! چطور؟

_هیچی بیخیال اهان راستی...شما؟!!!

_من مهردادم...دوسته 2307...میشناسی؟

_2307...اهان همون که میگفت خیلی پول داره؟

_اون میگفت پول داره؟هه هه چرت گفته. شرمنده ها راحت صحبت میکنم.

_نه خواهش میکنم.

_راستی من فقط زنگ زدم صداتونو بشنوم الان یکم کار دارم بعدا میزنگم

امکانش هست هم دیگرو ببینیم؟

_اممممم...خوب راستش فک نکنم.

_اخه چرا؟نمیخوام که بخورمت!راستشو بخوایین طلبه شدم ببینمتون.

_ام.....

وای که چقد از این جمله متنفر بودم(طلبه شدم ببینمت)اه اه اه ...

حالم به هم خورد.در جا تماسو قطع کردم.

از اینم شانس نیاوردیم!

وایییی...وقتی داشتم با این میحرفیدم مهدی 2 بار زنگیده.

اینا یا همه با هم میزنگن یا هم که اصلا خبری ازشون نیست.

زنگ زدم به مهدی...دیگه داشتم نا امید میشدم که بالاخره گوشیو بر

داشت و گفت:بفرمایین.

_سلام مهدی جون خوفی؟

_سلام چه عجب بابا... بد نیستم ... فعلا که زنده ایم!

_اهان بد نیستم یعنی بدم!بگو چی شده؟

_هیچی به خدا فقط یکم دلم گرفته.

_الان کجایی من بیام اونجا؟

_خیابون!اگه میخوایی یه جایی قرار بزاریم همدیگرو ببینیم چطوره؟

_باشه پس من سریع حاضر میشم که بیام پیشت.

_اوکی پس میبینمت.

چه زود ارزو هام براورده میشه! از بیکاری در اومدم..

با خوشحالیه تمام حاضر شدم و راه افتادم.

سر راه چند بار مهرداد بهم زنگ زد ولی جوابشو ندادم اصلا حوصلشو

نداشتنم.طلبه شدم...!!!!

دیدم مهدی تنها روی صندلیه پارک نشسته.همون لباسه مشکیش

تنش بود با یه شلوار جین.

یواش رفتم جلو و سلام کردم.

_به به نازنین خانوم چه عجب بابا دیگه داشتم با خودم فکرای بد میکردم.

_اه...ببخشید باور کن سعی کردم زود برسم بخدا من بد قول نیستم...

_میدونم بابا شوخی کردم.خوب چه خبرا خوبی خودت؟

_ای...میذگرونیم دیگه!!!بد جور حوصلم سر رفته بود.گفتی دلت گرفته؟

_مهم نیست من دیگه عادت کردم.

_یعنی چی ؟نمیخوای بگی چی شده؟

_راستش با مامانم دعوام شد از خونه زدم بیرون...

_سره چی دعواتون شد؟

_سر همون دختر عوضی که خیلی وقته رفته ولی دردسرش هنوزم

هست.

_اهان...فهمیدم...

روی صندلی کنارش نشستم و بعد از چند ثانیه سکوت گفتم: میشه

چند تا سوال بپرسم؟

_بپرس عزیزم.

_اول اینکه گفتی ساروی نیستی نه؟

خندیدو گفت:خب اصلیتم ساروی نیست ولی از ۶ سالگی اینجا بزرگ شدم.من خودم شیرازیم ولی بخاطر کاره بابام اینجا اومدیم.

_خوب بعد اینکه همیشه مشکی میپوشی؟

_۶ ماهه که لباس مشکیو از تنم در نیاوردم.از موقعی که از عشقم جدا

شدم دیگه نتونستم رنگ شاد بپوشم.

_ولی به نظر من این کار اصلا درست نیست.

_اخه شما که نمیفهمین.من یه پسر ساده بودم که وقتی با دختری حرف میزدم قرمز میشدم تا زمانی که اون نیومده بود تو زندگیم همه چیز خوب بود ولی...اون فامیله دورمون بود واسه همین هر چند وقت یه بار میومد خونه ی ما.من ازش گیتار زدن یاد میگرفتم...کثافت چقدم قشنگ میزد!من دیگه بهش اهمیت نمیدم اصلا همین دیروز بود که تو خیابون دیدمش بهش سلام دادمو رفتم ولی یه روز انتقاممو ازش میگیرم ولی نمیدونم چجوری.

_من فک کنم هنوزم دوسش داری نه؟

_نه اصلا برعکس هر روز که میگذره تنفرم ازش بیشتر میشه.

_نمیدونم والله چی بگم من از این تجربه ها نداشتم خوشبختانه!

_یه چیز بگم ناراحت نمیشیی؟

_مگه سیب زمینیم که ناراحت نشم!خوب اگه ناراحت کننده باشه میشم دیگه!

_خوب پس نمیگم.

_نه بگو اشکالی نداره شوخی کردم.

_خوب راستش تو این چند روزی که باهات بودم فهمیدم دختر خیلی خوبی هستی.راستش میخوام اجازه بدی که...تو دلت باشم.

_یعنی چی منظورتو نمیفهمم.تو که چند روز بیشتر با من نبودی.

_شرمنده اما اگه بعد از این همه ماجرا دخترارو نشناسم به هیچ دردی نمیخورم.بهتره حرفمو درست بزنم.ببین نازی من ازت خوشم اومده میخوام ازت خواستگاری کنم میدونم زوده ولی بزار دانشگاه برم بعد رسما میام خونتون .قول میدم خوشبختت کنم.ولی نظر تو شرطه. خوب چی میگی؟

یه لحظه جا خوردم.من اصلا مهدیو نمیشناختم یه نگاهی به صورتش کردمو گفتم:ببین اقا مهدی من اصلا لیاقت تو رو ندارم.

_این حرفو نزن ناراحت میشم.

_اخه شما با اینکه پسری خیلی خوشگل تر از منی.

_بخاطر قیافه میگی نه؟من بعد از اون قضیه فهمیدم خوشگل بودن اصلا مهم نیست. واسه من اهمیتی نداره.

_خوب نمیشه که اخه مامان بابام مطمئانم که راضی نیستن. با این که الان قرن ٢١ هست ولی اونا میگن که شوهر من حتما باید فامیل باشه.

_ببین اگه بهانت این چیزاست پس حله مامان بابات با من.دیگه چی میگی؟

_خوب...

_ببین نازی حرف اصلیتو بزن این بهانه ها الکیه.

_من نمیدونم واقعا نمیدونم باید فک کنم.

_خیله خوب هر جور دوس داری ولی خبرشو تا اخر امروز بهم بده باشه؟

_باشه میگم.

خیلی سریع کیفمو ورداشتو رفتم اصلا نمیخواستم نگاش کنم نمیدونم دلیلی واسه رد تقاضاش نداشتم نمیدونستم چی کار کنم ولی میدونستم چرا نمیتونم بهش بگم باشه.چون از عاشق شدن میترسیدم چون تا به حال به پسری نگفته بودم دوست دارم.

زمان خیلی زود گذشت و شب شد.مهدی حتی یه تک زنگم نزده بود.

گوشیو گرفتم دستمو به عسل زنگ زدم و همه ی ماجرارو بهش گفتم.

اون اول مسخرم کرد ولی بعد گفت :پسری که با دخترا قرار میزاره و به قول خودش دوستش پسره خرابیه به درده لایه جرز میخوره.

حرفای عسل خیلی روم اثر کرد ولی دو دلی داشتم چون از مهدی واقعا خوشم اومده بود.چشامو بستمو اس ام اس دادم:نه.

مهدی اصلا جوابمو نداد منم چیزی نگفتم.

تا یک هفته ی تمام نه من زنگ زدم نه اون.نمیدونم چرا ولی احساس خیلی بدی داشتم.شبا کارم شده بود گریه نه اینکه چرا از من جدا شده واسه اینکه از خدا میخواستم مهدی هر جا هست سالم و موفق باشه.

فردا ماه رمضون شروع میشد مامانم گفت سر سفره ی افطار هر ارزویی بکنی بر اورده میشه.روزه گرفتمو بالاخره افطار شد مامانم گفت خب بچه ها حالا ارزو کنین منم بهش گفتم خوب من که ارزویی ندارم باید چی کار کنم؟ولی حقیقت این بود که توی دلم واسه مهدی دعا میکردم الان دیگه بیشتر از یه هفته بود رفته بود.

من واقعا خجالت میکشیدم اس ام اس بدم چون فک میکردم اگه این کارو بکنم مهدی در باره ی من چه فکری میکنه شاید با خودش میگفت عجب دختره پر رویه بهم جواب رد داده ولی هنوزم اس ام اس میده.

ولی به کارای خودمم فک میکردم که اگه حوصلم سر میرفت با هر کسی اس ام اس بازی میکردم.

دیگه به رفتنش عادت کرده بودم.ولی نمیدونم چرا دیگه به مزاحمام جواب نمیدادم.اصلا حوصلشونو نداشتم.تا اینکه یه شماره ی ناشناس اس ام اس داد:سلام با من دوست میشی عزیزم؟

فریاد عشق(فصل چهارم )

رزیتا — Tue, 10 Aug 2010 19:14:00 GMT

ساعت ١٠ شب بود.

بیرون خیلی تاریک بود البته داخل رستوران هم کم از بیرون نداشت فقط چند تا چراغ رنگی روشن بود که اونم بین بزرگی رستوران گم شده بود!

گوشیمو در اوردمو از بیکاری داشتم باهاش بازی میکردم.

من تنها نبودم...بچه هام باهام اومده بودن.اونا چند تا میز جلوتر از میز من نشسته بودن.البته خدا روشکر فرناز نبود که بخواد مسخره بازی در بیاره و ابرو ریزی کنه.

داشتم همینجوری با گوشیم ور میرفتم که یه نفر صداشو صاف کرد و گفت:ببخشین خانوم میتونم بشینم؟

ساعت ١٠ شب بود.

گوشیمو در اوردمو از بیکاری داشتم باهاش بازی میکردم.

داشتم همینجوری با گوشیم ور میرفتم که یه نفر صداشو صاف کرد و گفت:ببخشین خانوم میتونم بشینم؟

نگاش کردم...توی تاریکی درست ندیدمش اما خب معلوم بود که یه پسر تقریبا هیکلیه.

از جام بلند شدمو گفتم:اقا مهدی؟؟؟

_بله خودمم نازنین خانوم بفرمایین شما بلند نشین.

_اوه مرسی... .

اول من نشستم اونم روبه روم نشست.

نمیتونستم نگاش کنم چون میدونستم که اون داره منو نگاه میکنه خوشم نمیومد چشم تو چشم بشم.سعی کردم اطرافمو نگاه کنم تا اونو . سحر داشت واسم دست تکون میداد و میخندید...

بلاخره مهدی گفت:خوب خوبین شما؟

یه نگاهی بهش کردمو گفتم:امممم....مرسی ممنون. بعد ساکت شدم.

_خوب چیکارا میکنین...تابستون خوش میگذره؟

_از تابستون که هنوز چیزی نگذشته اولین روزشم که یکی از دوستام مسموم شد...ماشالله...چه شود این تابستان!

_نه بابا نفوس بد نزن الان کارنامتو میگیری دیگه خیالت راحت میشه.

_نه از کارنامم که خیالم راحته شاید چند صدم به خاطر بی دقتی از دست بدم.

_بابا....افرین....خوبه...راستی سال چندم میخونی؟

_من امسال میرم سوم.تجربی میخونم.شما چی؟

_من امسال دیگه کنکور دارم... پیشی هستم!!!

_وایی نگین از همین الان استرس کنکور منو گرفت!

_شما که درس خونین دیگه از چی میترسین؟من باید بترسم که ٣ تا درسمو افتادم.

_واقعا؟چرا نخوندین خوب؟

_خوب...راستش داستانش طولانی یه وقته دیگه بهتون میگم.

_باشه هر جور راحتین.

همون موقع گارسون اومد کنارمونو یه شمع گذاشت بینه من و مهدی.

گفت: چی سفارش میدین؟

مهدی منو نگاه کرد.تازه صورتشو درست دیدم.

چشمهای مشکی...

موهای مشکی...

با یه لباسه تنگه مشکی...

وایی...خیلی بهش میومد.چون صورت سفیدی داشت.

از این پسرای جلف نبود درسته گردنبند مینداخت و موهاشو فشن میزد ولی جلف نبود...خودتون که میدونین.

یه لحظه به خودم اومدم که مهدی داشت میگفت:خوب چی میخورین؟ من که هر چی شما بخورین میخورم!

_خب...جوجه چطوره؟

_هر چی تو بگی!

بعد که سفارش داد دوباره سرمو انداختم پایین و با گوشیم ور میرفتم که یکم وقت بگذره.

گفت:ببینم اومدی اینجا با گوشیت بازی کنی؟

منم که دستپاچه شده بودم گفتم:نه...چیزه...

موبایلمو گذاشتم تو جیبم و گفتم:الان خوبه؟

_اره بهتره! خب من بپرسم یا خودتون شروع میکنین؟

_نه بفرمایین.

_اول از همه این که... الان با کسی هستیی؟یعنی منظورم اینه که دوست پسر داری یا نه؟

_اوه اگه داشتم که اینجا نبودم.

_اهان!خوبه...قبلا چی با کسی بودی؟

_من؟؟! نه خوب اونجوری که تو منظورته نه.

_خوب پس چجوری بودی؟

_ببینین من تا حالا دوست پسر نداشتم ولی خوب زیاد با دوستام کرم میریختم!از این گند کاریا زیاد داشتم ولی دوست پسر...نه!

_یعنی واقعا با کسی دوست نبودی؟

_وا...خوب دارم میگم نه دیگه...باور نمیکنی؟اصلا مگه خودت داشتی؟

_من که اره ولی خوب باهاش تموم کردم.

_اه...! واسه چی ؟

فهمیدم وقتی این سوالو پرسیدم ناراحت شد.نمیتونست راحت حرف بزنه .انگار که یه چیزی میخواد بگه اما نمیتونه.به یه نقطه از سفره ی ابی روی میز خیره شده بود و نمیخواست تو چشام نگاه کنه.

با یه صدای غمگین گفت:خیلی دوسش داشتم...ولی اون نامرد منو نابود کرد.عشقمو سوزوند.کاش هیچوقت باهاش اشنا نمیشدم.

یه اهی کشیدو ...ساکت موند .

غذا رو اوردن.به نظر خوشمزه میومد ولی اشتهای خوردن نداشتم.

چند لحظه واسه ی خوردن غذا ساکت شدیم.

وسط خوردن غذا گفت:میدونین نازنین خانوم شما دختر خیلی خوشگلی هستینا..!

نمیدونم چی شد یهو غذا پرید تو گلوم و شروع کردم به سرفه کردن!!

وایی چشمتون روزه بد نبینه سحر و عسل اونور داشتن از خنده میمردن

منم که قرمز شده بودم اروم گفتم:الهی بترکین!!!

مهدی هم که جلوی خندشو به زور گرفته بود گفت:ببخشین حرف بدی زدم؟

_نه...یعنی..من با شما نبودم.

_پس...؟!!

_پشتتون ٢ تا از دوستام نشستن به اونا گفتم.معذرت میخوام.

مهدی هم پشتشو نگاه کرد و دستشو به علامت سلام بالا برد.

گفت:خب چرا تنها نشستن بگو بیان اینجا .

_نه اونا بیان ابرو ریزی را میندازن خوشم نمیاد.

_باشه هرطور میلته..خب از خودت بگو دوست دارم بیشتر بدونم.

_من؟من نازنین هستم...١۶ سالمه البته این شهریور میرم تو ١٧ و ساری زندگی میکنم!!!!

خندیدو گفت:اهان پس شهریوری هستی...خوبه منم اردیبهشتیم به هم میایم!!!

_خب میشه بیشتر درباره ی دوست دخترت بدونم؟

_تو اگه امشب حاله منو نگیری مثله اینکه راضی نمیشیااا!

باشه میگم.خب راستش وقتی من با اون اشنا شدم خیلی بچه بودم .. هنوز هیچی از زندگی نمیدونستم.دقیقا ١سالو ۴ ماه باهاش دوست بودم اون از من بزرگتر بود . هر چند وقت یه بار میومد خونمون چون فامیل بودیم.خلاصه یه بار که اومدم خونه دیدم از اتاقم در اومد .یه سلامی کردو رفت.

منم اهمیت ندادم رفتم تو اتاقم. دیدم یه نوشته ای گذاشته که حرف از دوست داشتنو از این چیزا میزد ..

لباسامو عوض کردمو نشستم رو تختم.همون موقع اون دختره بهم زنگ زد.گفت خیلی وقته که منو دوست داره ولی نمیتونه بگه. اون اوایل زیاد اهمیت نمیدادم اما انقد با هم قرار گذاشتیمو هم دیگرو دیدیم که دیگه بهش عادت کردم.دیگه نمیتونستم ازش جدا بشم.راستشو بخوای خیلی با هم راحت بودیم...خیلی ...

ولی...

بعد از چند وقت مامانم قضیه رو فهمید.بخاطر اون عوضی تو روی مامانم ..بابام..همه وایستادم و یه روز مامانم اومد گفت اگه بهت ثابت بشه که اون دختر خوبی نیست ولش میکنی؟

منم که به عشقم از چشمام بیشتر اعتماد داشتم گفتم اره.

یه روز مامانم با یه پسری اومد خونه و گفت بیا اینم دلیل!

بعد از اینکه با پسره صحبت کردم و عکس ها و فیلمهاشونو دیدم تازه فهمیدم اون چه بلایی سرم اورده..اون نه با یکی دو تا با هزار نفر بود.

الان ۶ ماه از اون قضیه میگذره ولی هنوزم نمیتونم فکرشو از ذهنم بیرون کنم.اون اوایل که دیوونه شده بودم.

خلاصه اینارو گفتم که حواست جمع باشه به پسرو دختر بودن ربطی نداره ادمای نامرد تو این دنیا زیادن.تو که تا الان پاک موندی...نزار کسی این ارامشو ازت بگیره.منم که اینجام فکر بد نکن لطفا من اصلا قصد بدی ندارم و چون دیدم شما دختر خوبی هستین نخواستم بزارم که دوستم بهتون نزدیک بشه میفهمین که؟

_اوه بله..شما لطف دارین ولی اگه نظر منو بخوایین میگم اصلا چیزی به نام عشق وجود نداره.

_نه نازی اینجورام نیست.وجود داره اما یا یه طرفست یام که اگه دو طرف هم همدیگرو بخوان بقیه نمیزان به هم برسن.

ساعت از ١١ گذشته بود...گفتم:خوب دیگه مرسی شب خوبی بود.

_داری میری؟

_اره دیگه مامانم نگران میشه الانم برم خونه باید هزار تا دروغ به هم ببافم!

_اگه اینجوریه پس باشه...اگه کاری داشتی حتما زنگ بزن.

_چشم حتما..

بعد خدافظی کردیمو از هم جدا شدم...

من عادت داشتم بعد از این که با پسری قرار میزارم دیگه بهش زنگ نزنم ولی اون شب تا صبح داشتم به مهدی اس ام اس میدادم و اخرشم با فکره اون خوابم برد.

نه این که قصد دوستی باهاش داشته باشم یجورایی دلم واسش میسوخت ولی از رکو راست بودنش خوشم میومد.

به حرفاش که فکر میکردم میفهمیدم خیلی بیشتر از سنش مفهمه و سختی کشیده.

کاش میشد دستاشو بگیرمو از این همه سختی درش بیارم...

کاش...

فریاد عشق(فصل سوم)

رزیتا — Sat, 31 Jul 2010 08:27:59 GMT

_وایی فرناز جونم ...الهی قربونت بشه سحر من که گفتم از اون معجون نخور حالام هر چی میکشی حقته!

_نازنین جان چرا جون منو قسم میخوری من هنوز جوونم...ارزو دارم.

فرناز که رنگ پوستش زرد شده بود به زحمت گفت:خیله خوب حالا بیخیال.عسل چرا نیومد؟

همون موقع صدای زنگ ایفون اومد.میخواستم برم استقبالش ولی گفتم بشینم بهتره همین که اومد تو اتاق سلام کرد ولی فقط فرناز با همون حالت خستش جواب سلامشو داد.

عسل که ناراحت شده بود با یه حالت طلب کارانه دستشو گذاشت روی کمرشو گفت:فک کنم سلام دادم ها........

منو سحر هم با بی حوصلگی یه سلامی کردیم!

عسل گفت: خوب ببخشید.... اول شما بپرسید چی شده بعد با من اینجوری رفتار کنین.

گفتم:دیگه میخواستی چی بشه؟! صبحه زود منو از خواب بلند کردی چقدم بعدش تاکید کردی که یادم نره که بیام اینجا اونوقت خودت کی میایی؟ساعت الان دقیقا ۵/١٣ دقیقاست.

عسل گفت:نازنین جان به تو که پارتی بازی کرده میدونی به من گفته بود زودتر بیام و منم از ساعت ٣ اینجام.

فرناز که داشت حرف عسل رو تایید میکرد گفت:راس میگه این بیچاره از خیلی وقته اینجاست...

عسل گفت:فرناز خانوم please شما دیگه حرف نزنین! حالا بگم چی شده یا نه؟

سحر:حالا که خیلی اصرار میکنی بگو!

_اولا بابام بیدار نشد مجبور شدم خودم تاکسی بگیرم بیام حالا خودم دیرم شده اینم رانندش ریلکس....! بعدم که با یه موتوری تصادف کرد و منو وسط راه پیاده کرد.بقیشم که پیاده اومدم.

من بعد از شنیدن حرفای عسل بهش حق دادم ولی از اولم از ته دل ناراحت نبودم و میدونستم واسش کار پیش اومده گفتم:ما بعد از شنیدن صحبت های متهم اونو میبخشیم و جایزه ی مجرم اینه که امشب هر کدوم از دوستان رو یه پیتزا دعوت کنه.

عسلم که دید چاره ای نداره قبول کرد ولی میدونم تو دلش داشت هزار تا نفرین و فحش بارم میکرد.خلاصه نشستیمو از اینو اون حرف زدیم تا یکم دل فرنازو شاد کنیم بیچاره خیلی حالش بد بود ولی به یمن وجود دوستای گلی مثل ما دیگه خستگی یادش رفته بود!فرناز دختر خوبی بود تقریبا از هممون خوشگل تر بود و اگه میخواست میتونست با بهترین پسر ایجا دوست بشه ولی خوب اون یه ضد پسر اصل بود البته اینجور ادما خودشون زودتر از بقیه ازدواج میکنن!

تلویزیون داشت فیلم مورد علاقه ی منو میداد_saw_هممون غرق فیلم شده بودیم که گوشی من زنگ خورد.

منم که وقتی فیلم میبینم هواسم جای دیگه ای نمیره.پس رد تماس زدم.

عسل گفت:کی بود نازی؟ چرا جواب ندادی؟

گفتم:نمیدونم شمارشو ندیدم.

_خوب دیوونه شاید مامانت باشه کاره واجب داشته باشه.

_خیله خوب بابا اگه کاره واجب داشت دوباره میزنگه...

داشتم حرف میزدم که گوشیم دوباره زنگ زد...شمارشو نگاه کردم.

مهدی بود.عسلم که داشت نگام میکرد نتونستم نگیرم دیگه به اجبار جواب دادم:الو سلام.

هنوز اینو نگفته بودم سحر پریدو اومد کناره گوشیم که صداشو بشنوه.

گفتم:چطه سحر چی کار میکنی...

سحر گفت: اگه میخوایی بیگناهیتو ثابت کنی حرف بزن!

منم که دیدم نمیتونم کاری بکنم مجبور شدم بحرفم.گفتم:خوبی؟

اونم که از سرو صدای بچه ها فهمیده بود قضیه چیه فقط گفت: باشه من بعدا میزنگم و بعد قطع کرد.

گوشیو که گذاشتم زمین دیدم بچه ها دارم یه جوری نگام میکنن... گفتم: چطونه خوب؟!

عسل گفت نازی این کی بود؟

_گفتم دوستمه مشکلیه؟

سحر گفت: نه عزیزم مشکلی که نیست ولی فک کنم یکی تا دیروز بخاطر این چیزا داشت بهم تیکه مینداخت.

عسل گفت: نازی خوب چرا به ما نگفته بودی با کسی هستی؟مگه ما غریبه ایم؟ ما که همه گند کاریامونو با همه خوب اینم روش!

گفتم:خوب مسئله ی مهمی نبود که بخوام بگم.

فرناز از جاش بلند شدو گفت:اره جونه خودت دیدیم وقتی زنگ زد رنگت پرید تو تا الان با هزار تا پسر حرفیدی ولی این خاصه...خوب دیگه مبارکه!!!

_بابا چی میگی تو.. مبارکه چیه؟

سحر گفت: حالا خوشگل هست؟چه صدای باحالیم داشت!

_چی میگین شما تو توهمین ها...!

فری گفت:سحر جان!من طبق تحقیقاته مکرر به این نتیجه رسیدم که پسرایی که خوش صدا هستن زشتن و اونایی که صداشون عینه چیز میمونه خیلی خوشگلن!تقریبا میشه گفت هیچ پسری نیست که مثله ادم همه چیز داشته باشه!

عسل گفت:پس این اقا زشت تشریف دارن!راستی نازی اسمش چیه زودباش همه چیو تعریف کن.

منم که توی منگنه بودم مجبور شدم همه چیو بگم بعد عسل اصرار کرد که باید این اقا مهدیو ببینه.

گفتم:بابا من اصلا نمیدونم طرف کجاییه؟!

سحر که داشت تلافی میکرد گفت : خوب میفهمیم الان بهش زنگ بزن بگو کجایی هستی؟!

چون ما قبلا این بلا رو سر سحر اورده بودیم و با دوست پسرش یجا قرار گذاشتیم و تا دلتون بخواد ابرو ریزی کردیم!

سحر گفت:ببین نازی یا خودت بزنگ یا من میزنگم ها...

و همون موقع گوشیمو از دستم کشید و گفت:خب حالا چی میگی؟

نمیدونم از دست سحر چی کار باید میکردم بعضی اوقات خیلی رو اعصابم راه میره.

قبول کردمو گوشیو گرفتم.به مهدی زنگیدم:الو سلام اقا مهدی خوبین؟

_ممنون عزیزم تو خوبی؟

_امممم... اره بد نیستم ...میگم میشه یه سوالی بپرسم؟

_بپرس!

_شما ساروی هستین؟

_من؟ نه ... چطور مگه؟

_نه میخواستم بدونم همینجوری و..........میشه بگین کجا زندگی میکنین؟

_شما فک کنین همون اطراف ساری هستیم.

_خوب پس میشه امروز بیای همدیگرو ببینیم؟

_مگه تو ساری زندگی میکنی؟

_اره...میتونی امروز بیایی؟

_اره شما فقط امر کنین!

_خیله خوب پس من بهتون میزنگم میکنم که کجا بیایین خوب؟

_باشه منتظرم پس فعلا بای.

خدافظی کردمو قطع کردم.

سحر با هیجان گفت: خوبه دیگه همه چی ردیفه عسل خوش به حالت شد دیگه لازم نیست پوله پیتزا رو تو حساب کنی!امشب قراره کلی بخندیم...

گفتم:دیگه چی مگه دلقک گیر اوردین بچه ها ابرو ریز نکنین خواهشا...

سحر گفت:اوه اوه خانوم غیرتی شد!

فرناز با ناراحتی گفت:حیف شد من نمیتونم بیام.

عسل گفت:فری عزیزم نگران نباش خودم همه چیو واست تغریف میکنم!

)فریاد عشق (فصل دوم

رزیتا — Tue, 20 Jul 2010 18:54:16 GMT

صبح با صدای تلفن بیدار شدم.عسل بود.با بی حوصلگی گفتم: بله؟

عسل گفت:مگه ازت خواستگاری کردم که میگی بله!!!

_چی میگی عسلی این موقع صبح زنگ زدی ازم خواستگاری میکنی؟

_برو بابا کی خواستگاری کرد...تازه تو به ساعت ١٢/٣٠ میگی صبح؟

تازه فهمیدم چقد خوابیدم... .

صبح با صدای تلفن بیدار شدم.عسل بود.با بی حوصلگی گفتم: بله؟

عسل گفت:مگه ازت خواستگاری کردم که میگی بله!!!

_چی میگی عسلی این موقع صبح زنگ زدی ازم خواستگاری میکنی؟

_برو بابا کی خواستگاری کرد...تازه تو به ساعت ١٢/٣٠ میگی صبح؟

تازه فهمیدم چقد خوابیدم... .

اون ادامه داد:چقدم زود تابستون روت اثر کرده!! ببینم دیشب دیر خوابیدی؟

_دیشب؟ امممم...اره خوابم نگرفت.

_ببین نازی من زنگ نزدم اینا رو بپرسم زنگ زدم چون فری اس داد گفت

حالش بده احتمالا مسموم شده.

_تقصیره خودشه من که بهش گفته بودم اون معجونو نخوره.

_حالا وقت این چیزا نیست نازنین بعد از ظهر ساعت ۴ خونه ی فریشون

قراره بریم بهش گفتم تو هم میای.

_اره خوب کردی بریم خوشحال میشه.به سحر گفتی؟

_اره بهش اس ام اس دادم اونم میاد.

_اوکی!

_البته به تو هم اس دادم ولی جواب ندادی.مجبور شدم بزنگم.

_اهان اره دیگه مگر نه کی به من زنگ میزنه شما هم که سخاوتمند...!

به زور باید یه اس رو ازت گرفت الانم در تعجبم که...

_بیخیال... حالا که زنگ زدم ببین منتظرم ها ساعت ۴ دیر نکن.

_باشه بای.

بعد از خداحافظی یه نگاهی به ساعت انداختم.نه بیچاه راس میگفت

خیلی دیر شده بود.صدایی از خونه نمیومد.دور و اطرافم رو نگاه کردم.

خیلی به هم ریخته بود. روی کمدم انواع عروسک رو میتونستی پیدا

کنی. توی کمد لباس هام یه اتو مو ازش اویزون بود کناره پنجره ی اتاقم

کلی کاغذ چک نویس بود که توش مسئله های ریاضی و فیزیکم رو حل

میکردم و اونجا پرت میکردم.خلاصه اصلا شبیه به اتاق یه دختر نبود.

یادم اومد که عسل گفت بهم اس داده رفتم تا ببینم چی گفته.

ولی یه پیام هم نداشتم. حدث میزدم اون گدایی که من میشناختم...

بیخیال بابا از گشنگی داشتم میمردم.بدو بدو رفتم پایین.

اتاق من کناره اتاق داداش کوچیکم علی طبقه ی دوم بود.

خونه خیلی ساکت بود احتمالا همه بیرون بودن رفتم یه چایی واسه

خودم درست کردمو نشستم پای ماهواره... .

از جیبم گوشیمو در اوردمو یه نگاهی به پیام های دیشب انداختم.

نمیدونم چرا ولی بهش اس دادم:سلام.خوبی؟بیداری؟میشه بگین شما

از کجا منو میشناسین؟

ولی به جای اینکه اونم اس بده بهم زنگ زد.کسی خونه نبود.

فرصت خوبی بود که ببینم اصلا طرف پسره یا دختر.

گوشیو گرفتم و گفتم:الو سلام.

اون با صدای خیلی عجیبی (البته منظورم از عجیب بد نیست منظورم یه

نوع صدایی که ادم وقتی میشنوه فقط دوست داره گوش کنه و حرف

نزنه )که خیلی واضح نشون میداد پسره(اینجا هم باید بگم که چون

بعضی از پسرا که باهاشون صحبت میکنی نمیتونی تشخیص بدی

پسره یا دختر!!!در کل اینکه صداش مردونه بود)جواب داد:سلام خوب

هستین شما؟

_ممنون. اممم....

وای اصلا نمیدونستم چی بگم همه چیز یادم رفته بود .گفتم:

ببخشید من یه سوالی داشتم.

_بفرمایین.

_شما منو از کجا میشناسین؟اون کسی که میگین دوستتونه شمارمو

از کجا پیدا کرده؟

_راستشو بخوایین من شما رو نمیشناسم.فقط انقدر میدوم که دوستم

بهم گفت.

_خب دوستتون چی گفت؟

_اون گفت شما دوسشون دارین و خودتون شمارتونو بهش دادین.

_چی؟! چرت گفته من تو عمرم همچین کاری نکردم.

_من نمیدونم فقط چیزی که شنیدمو گفتم.راستی من مهدی هستم و

.... میشه اسمتو بهم بگی؟

_خب...من...اصلا چیکار به اسم من دارین؟

_حالا شما بگین شاید لازم شد.

_اخه......

_حتما یه چیز میدونم که میگم دیگه...

_من نازنینم.

_بابا نازنینی واسه خودت نازنینی اسمت چیه؟؟؟

_بله؟ اقا شما چقد........گفتم نازنینم یعنی اسمم نازنینه.

_اخ شرمنده من...یعنی... .

با حالت خیلی غمگینی گفتم:خیله خب اصلا مهم نیست.

_ناراحت شدین نازنین خانوم یا همون نازی جون؟!!!!!

_نه ناراحت نشدم بیخیالش خب دیگه کاری ندارین؟

_نه ممنون که افتخار دادین باهام حرف زدین راستی فقط یه چیزو بگم.

_بفرمایین.

_لطفا اگه دوستم بهتون زنگ زد جوابشو ندین و نگین که با من حرف

زدین چون اون نمیدونه من شمارتونو از گوشیش کش رفتم!

_چرا این کارو کردین؟

_من فقط میخواستم یه دختر دیگه بد بخت نشه اخه دوستم یکم...

میدونین که... من قست بدی نداشتم فقط همینارو میخواستم بگم و

اگه شما نخوایین من دیگه مزاحمتون نمیشم ولی اگه کمکی از دستم

بر میاد حتما بگین خوشحال میشم کمکتون کنم.

_اوه...مرسی ممنون.

_باشه پس فعلا خداحافظ.

_خدافظ.

بعد از این که گوشیو قطع کردم چند ساعتی خونه بیکار میگشتم تا

اینکه بالاخره مامانم اومد.

یه سلامی دادمو سریع گفتم: مامی تو کجا بودی از گشنگی مردم؟!

مامانمم که دستش پر وسیله بود و معلوم بود از بازار میاد گفت: به جای

کمکته؟ نمیبینی تازه اومدم؟خسته ام دخترم برو بقیه وسیله ها رو از

ماشین بیار.

بعد داد زد : علی کجایی مامان؟

من که داشتم به طرف در میرفتم یه لحظه جا خوردم:مگه علی

خونست؟!!!

علی با همون حالت مسخرش که از اتاقش داشت در میومد گفت:

معلومه که خونه ام نازنین خانووووم!! تو این هوای گرم کجا پاشم برم؟

سعی کردم خونسردیمو حفظ کنم و راهمو ادامه بدم. تو راه ماشین

حرفهای خودمو مهدیو چک کردم.من اسمی از اون نبرده بودم ولیییی.

اون علی که من میشناختم حتما فهمیده.سریع وسیله هارو گرفتم و

رفتم طرف خونه.

علی گفت:چیه نازنین چرا انقد حولی؟!!!

_به تو ربطی نداره بچه برو به درسو مشقت برس.

_نه مثله این که واقعا یه چیزیت میشه...تابستونه ها...

_چون تابستونه که دلیل نمیشه...

همون موقع چشم به ساعت خورد و دیدم ٣:۴۵ شده.

سریع اماده شدم و رفتم طرف خونه ی فرنازشون.

فریاد عشق (فصل اول)

رزیتا — Tue, 13 Jul 2010 12:41:24 GMT

بالاخره خانوم از سر جلسه امتحان اومد بیرون. مثل همیشه شروع کرد

به معذرت خواهی که ببخشید دیر کردمو از این حرفا اون گفت:

بچه ها باور کنین واقعا شرمنده ام اخه...

بسم الله الرحمن الرحیم

بالاخره خانوم از سر جلسه امتحان اومد بیرون. مثل همیشه شروع کرد

به معذرت خواهی که ببخشید دیر کردمو از این حرفا اون گفت:

بچه ها باور کنین واقعا شرمنده ام اخه...

من گفتم:سحر جان ما دیگه عادت کردیم حالا خوبه قبل از امتحان بهت گفته بودیم که چون این اخرین امتحانه زودتر بیا بیرون که با هم بریم خونه مگرنه معلوم نبود چقد میخوای مارو اینجا بکاری؟!

فری(فرناز) جواب داد:نازنین بیخیال شو حالا مثلا اخرین روزه مدرسست با هم دعوا نکنین زیادم دیر نشده.خوب حالا چی کار کنیم؟

عسل که بهترین دوست منه و از بچگی با من بوده تا الان ساکت بود گفت:خوب معلومه مثل هر سال میریم کافی شاپ بعد از اونم یه گشتی میزنیمو میریم خونه هامون.

من گفتم:وای این کافی شاپیم اخر امتحانا خوب سود میبره ها...کافی شاپ رفتن بعد از اخرین امتحان یه سنت شده! ولی بچه ها من خسته شدم نمیخوایین یه کاره جدید بکنین؟

فری گفت:خوب مثلا چی کا؟!!

من گفتم:نمیدونم حالا هر چی غیر از کافی...

سحر گفت: عزیزم خودت داری میگی کافی شاپ رفتن سنت شده تو که نمیخوای این سنتو بشکنی؟

من گفتم:من که میدونم تو واسه خاطر چی میگی؟ اول واسه اون شکمت دوم واسه ... .

_خوب بگو چرا حرفتو کامل نمیکنی؟

_بگم؟

_جرات داری بگو تا...

عسل داد زد:بس کنین دیگه شما دو تام هی به هم میپرین بزارین این روز اخرم به خوبیو خوشی بگذره.

فری گفت:اصلا بیخیال کاره جدید هممون میریم کافی شاپ از اونجام مستقیم میریم خونه دیگه حرف نباشه.

خلاصه هممون قبول کردیمو راه افتادیم بریم کافی شاپ.سر راه کلی

اینو اونو مسخره کردیمو خندیدیم تا اینکه رسیدیم کافی شاپ.

من که مثل همیشه شیر نارگیل سفارش دادم اخه یه بار یه چیزه

عجیب غریب گرفتم همشو بالا اوردم!

سحر و عسل هم شیر موزبستنی گرفتن و فرناز معجون سفارش داد

خیلی سعی کردم منصرفش کنم اما نشد.

خلاصه نشسته بودیمو مسخره بازیایه همیشگیمونو در میاوردیم که یه

پسرو دختر اومدنو روبه رومون نشستن. یه اشاره ای به فرناز کردم که

پشتشو نگاه کنه. فری هم که همیشه سعی داره پسرارو سر کار بزاره

و یه انتی بوی(anti boy)اصله یه نگاهی بهشون کردو خندید و بهمون

گفت:gf و bf ان نه؟

عسل گفت: اره از این ضایع تر نمیشه! همچین به هم چسبیدن که... فقط کم مونده...

فری حرفه عسلو قطع کردو گفت:بچه ها من اگه امروز کرم هامو نریزم خودمو میکشم.

خندیدمو گفتم خوب فری ببینم چیکار میکنی ها زودباش دلمونو شاد کن!!!

عسل گفت:نه فرناز زشته توروخدا نکن چیکارشون داری؟

سحر گفت: یکی جلویه این عسلو بگیره بابا بزار یکم بخندیم.

فرناز یه نگاهی به زوج عاشق کرد که یه نقطه ضعف پیدا کنه.

دخترو پسر بیچاره که دیدن ما داریم نگاشون میکنیم خجالت کشیدن و

یکم از هم دور شدن.

فری یه گلویی صاف کردو بهشون گفت: بچه ها راحت باشین ما به کسی نمیگیم چشامونو میبندیم شما کارتونو بکنین!

پسره که عصبی شده بود گفت:تورو خدا...! برین هر غلطی میخوایین بکنین...

فری گفت:چیه کم میاری فحش میدی؟

پسره که داشت میترکید تا اومد دهنشو باز کنه دختره جلوشو گرفت و

گفت:بیخیالشون شو وقتی عاشق شدین خبرتونو میگیریم.

و دیگه حرفی نزدن.

عسل گفت:من که گفتم.

همون موقع گوشیم زنگ زد. تا اومدم ور دارم ببینم کیه قطع شد.

شمارش اشنا نبود.بعد دیدم امروز 12 بار زنگ زده ولی انقد سرگرم

بودم که نفهمیدم.

بلاخره سفارشامونو اوردن.

سحر خیلی خنده دار شده بود و واسه اینکه گارسون یا بهتره

بگم پسرهمسایشون اونو نبینه سرشو انداخته بود پایین.

منم که تو اینجور مواقع نمیتونم جلوی خندمو بگیرم واسه اینکه ضایع

نشم شروع کردم با گوشیم حرف زدن که سلام مامان اره ما الان

بیرونیم...

که همون موقع همون شماره ی لعنتی زنگ زد و همه زدن زیر خنده.

خلاصه بدجور ضایع شدم. سحر که متوجه شده بود من واسه چی

اینکارو کردم گفت:نخند تو برو به گوشیت برس خودشو کشت بدبخت.

راس میگفت باید میدیدم این کیه شاید کاره مهمی داره.

گوشیو گرفتم و گفتم:الو بفرمایین....الو.....لالی؟ چرا جواب نمیدی؟

بعد قطع شد.بعد هم دیگه زنگ نزد.

اونروز اینجوری گذشت و شب شد میخواستم بخوابم که دوباره

همون شماره زنگ زد اینبار گرفتم ولی منم مثل خودش ساکت موندم تا

اینکه قطع کرد ولی چند دقیقه بعد sms داد: سلام خوبی خانومی؟

با اینجور حرف زدنش فهمیدم پسره و جوابشو ندادم ولی انقد زنگ زد که

نتونستم بخوابم.گوشیرو گذاشتم رو silent و فقط اسمس هاشو

میخوندم و یکی یکی حذف میکردم.

ولی یه شماره ی دیگه sms داد. با خودم گفتم وایی شمارمو پخش کرد

بدبخت شدم بابام منو میکشه.

تو اون پیام نوشته شده بود:سلام.شما منو نمیشناسین. این شماره ای که مزاحم شما میشه دوستمه و پسره خرابیه.لطفا بهش جواب ندین بخاطر خودتون میگم.

نمیدونم چی شد ولی منم جواب پیامشو دادم و گفتم:شما؟

اونم جواب داد:گفتم که شما منو نمیشناسین.

این اخرین چیزی بود که گفت. منم خوابیدم.